یاغش کاظمی

مربی دانشکده هنر

En

نام: یاغش کاظمی
دانشکده: هنر
گروه: معماری
مرتبه علمی: مربی
آدرس ایمیل: y . k a z e m i @ i a u r a m s a r . a c . i r
تلفن: 09111942359
آدرس: مازندران. رامسر. دانشگاه آزاد اسلامی واحد رامسر

سوابق تحصیلی

مقطع:
رشته:
نام دانشگاه:
کشور:
سال اخذ مدرک:
دکترا
مرمت و احیای بناها و بافتهای تاریخی
دانشگاه هنر اصفهان
ایران
1400
کارشناسی ارشد
مرمت و احیای بناها و بافتهای تاریخی
دانشگاه هنر اصفهان
ایران
1385
کارشناسی
مهندسی عمران-عمران
دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس
ایران
1381

مقالات علمی 10 مقاله

Title
Authors
Publication Date
نشانِ دلبستگی‌های شیخ بهایی به ریاضیات و معماری در کشکول
یاغش کاظمی
4/22/2007
Conference
کنگره بزرگداشت شیخ بهایی (همایش ملی ابعاد علمی و مهندسی شیخ بهایی)، اصفهان، اردیبهشت ماه 1386.
Journal
Volume
Issue
Pages
Publisher
پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی کشور
Description
کشـکول، کتابی است تألیف «شیخ بهایـی» که آن را در سنین شصت سالگی خویش به انجام رساند؛ و آن، مجموعه ی گرانسنگی است از علوم و معارف مختلف که آیینه ی تمام نمای افکار و گرایش های باطنی و معلومات مؤلف است. دقیق شدن در این تألیف و یادکردی که شیخ بهایی از علوم مختلف در آن دارد، می تواند بر درستی ِ احاطه ی او بر آن علوم گواه باشد. نگارنده را سعی بر آن بوده است که در پی دلبستگی های مؤلف به دانش ریاضیات و معماری در کشـکول برآید و با بررسی دقیق این موارد، رأیی بر درستی ِ نامیدن مقام شیخ بهایی به عنوان ریاضیـدان یا معمـار صادر کند. نتیجه ی چنین مداقه ای، بر درستی عنوان و مقام نخست (ریاضیـدان) گواهی دهد و عنوان و مقام دیگر (معمـار )را کمرنگ سازد.
مهرین اصفهان، آتشگاهی در باغ
یاغش کاظمی
4/17/2008
Conference
Journal
فصلنامه گلستان هنر (در تاریخ هنر و معماری ایران‌زمین)
Volume
4
Issue
1
Pages
74-88
Publisher
فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران
Description
Mehrin, literary means “place of Mehr/Mithra” , is the name given to the place for worship of God Mehr since Parthian period. Mehrin of lsfahan the name of which has been also recorded as Mehrbin and Marbin in historical texts was the name of a grand mud-brick building on the top of a small mountain in the west of lsfahan that its remains is now called Atashgah(fire-temple). In Sassanid period, the whole villages on the foothills were called by the name of this building and as present the whole localities and gardens of this part of Isfahan are called Marbin. Construction of the building dates back to Elamite time when it was a ziggurat-shaped building to serve the prevalent religious rituals of that time. Later on, during the Medes and Achaemenians, it was used as a dais located in a green and lush garden at the side of Zayandeh-Rud River for royal stay. In Parthian period, the building religious function was recommenced by placing the statues of God Mehr/ Mitra and God Nahid/Anahita and lighting the Zoroastrian fire. At the same time, the building was fortified. In Sassanid period, by the influence of Mazdaism, the statues were cleared away and a new blessed fire was lit in the building. The building religious-defensive function was continued as before when Muslim troops captured lsfahan in the fourth century AH/ tenth century AD. In the fifth century AH/ eleventh century AD, Isfahan was captured by Seljuk Toqrol’s army and the tire-temple was abandoned. In the late of the same century, the building was totally destroyed by cracking down the Ismaili refugees sheltered in the fortress of fire-temple. Later, probably in Ilkhanid period, an octagon mud-brick building was built on the ruined Sassanid building that is still remained.
آتشگاه اصفهان (مقاله/مدخل دانشنامه‌ای)
یاغش کاظمی
7/23/2011
Conference
Journal
«فرهنگ پیشینه-ی مطالعات آثار معماری ایران». دانشنامه-ی تاریخ معماری ایران‌شهر
Volume
Issue
Pages
Publisher
فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران
Description
Solar Considerations in Planning of Three Circular Cities in Ancient Persia
Yaghesh Kazemi
2/15/2014
Conference
Journal
Archäologische Mitteilungen aus Iran und Turan (AMIT)
Volume
Issue
46
Pages
321-330
Publisher
DIETRICH REIMER VERLAG . BERLIN (Deutsches Archäologisches Institut, Eurasien-Abteilung)
Description
According to available evidences, Persian architects in the past were not only equipped with their normal knowledge of traditional architecture, but were also armed with astronomical rules; and co-operated with astrologists in designing of ancient buildings and cities. However, no comprehensive survey has been yet carried out over the astronomical features of ancient Persian cities. Even in cases where reliable historical descriptions of those astronomical features were available, no attempt has been made to clarify the existing reports. Lack of necessary information to recognize the astronomical characteristics of monuments and sites, impedes their restoration and reorganization to reach the desired results; and perhaps unconsidered repairs and manipulations, eliminate the possibility of presentation and revival of ancient astronomical architecture tradition on them. In this paper, firstly an introductory survey of applied astronomical issues in architecture has been presented, and then a hypothesis has been put forward on the existence of some solar-astronomical considerations in building of the ancient Persian cities of Gur, Darabgerd and Balkh. Existence of solar considerations in planning of Darabgerd and Balkh has been verified through library studies by causal thinking in urban design; and in building of Gur city have been confirmed by both library studies and on-site visual observations.
بررسی ویژگی‌های نجومی و کارکرد تقویمی در شهر جَیّ و کاخ سروستان
یاغش کاظمی
7/2/2014
Conference
Journal
نشریه‌ی هنرهای زیبا (معماری و شهرسازی)
Volume
19
Issue
2
Pages
91-102
Publisher
دانشگاه تهران
Description
According to available documents, architects in the past were not only equipped with their "normal" knowledge of traditional architecture, but were also armed with astronomical rules; and co-operated with astrologists in designing of ancient buildings and cities. According to some records, various samples of solar considerations have been made while building fire-temples, palaces and circular cities in the Sassanid era; as it is possible to detect the time of seasons changing by sun's radiation upon definite apertures and gates at the time of sunrise and sunset. Lack of necessary information to recognize the astronomical characteristics of monuments and sites, impedes their restoration and reorganization to reach the desired results; and perhaps unconsidered repairs and manipulations, eliminate the possibility of presentation and revival of ancient astronomical architecture tradition on them. In this paper the existence of some solar-astronomical considerations in construction of ancient city of Jayy, as well as a monument known as the palace of Sarvestan has been surveyed. Although the circular city of Jayy has been lost completely, the astronomical features of its enclosure have been reconstructed within a model based on primary sources (Interpretive-Historical Research Method). Even the locations of its four gates have been determined exactly. Therefore, it has been attempted to answer one of the key questions concerning the geography of Isfahan and its borders in ancient times. In traditional view it corresponds with the so-called district of Shahrestān. According to findings of present research, however, the actual location of the ancient city of Jayy has been at the north-western side of the Buyid enclosure constructed in Isfahan whose four gates were located in the four districts of modern Isfahan called as Dardasht, Jūbārah, Pāyīn-Darvāzeh, and Darvāzeh-Now. Besides, by contemplating on the applied astronomical issues in architecture and causal thinking in architectural design the hypothesis of calendric function in the palace of Sarvestan has been explained; and to confirm the validity of hypothesis, the researcher has adopted field measurements and notes (Field Study Method) and on-site visual observation. Findings of this study demonstrate that the eastern gates and apertures of the major and minor domes of the palace of Sarvestan are being deliberately accommodated with the sunlight spot at the time of sunrise at the Equinoxes as well as the Solstices; and this explains the reason behind the 30 degrees declination of the longitudinal axis of the Sarvestan palace with respect to Magnetic North. The author has addressed some historical reports indicating specific orientation of porches (ayvāns) of palaces and gates of Iranian circular cities and these reports are implying that they have calendric and astronomical functions. At last it is suggested that the eastern and western porches of the monumental complex (erbedistān) of Kuh-e Khvājeh in Sistan [from this viewpoint that they are probably located facing the sunrise and sunset positions at the Solstices] and the eastern gate of ancient cities of Gūr, Dārābgerd and Balkh [from this aspect that it is located facing the sunrise position at winter solstice] need more considerations and field studies.
Cultural and Historical Landscape of Ātašgāh-i Isfahān
Yaghesh Kazemi
11/14/2014
Conference
Eighteenth ICOMOS General Assembly and Scientific Symposium, Florence, Italy
Journal
Volume
Issue
Pages
Publisher
International Council on Monuments and Sites (ICOMOS)
Description
چهارتاقی‌ها و آتشخانه‌های ایران
یاغش کاظمی
1/21/2015
Conference
Journal
دوفصلنامۀ تخصصی دانش مرمت و میراث فرهنگی (ویژه‌نامۀ آتشکده‌ها و آتشگاه‌های ایران)
Volume
2
Issue
1
Pages
43-102
Publisher
دانشگاه هنر اصفهان
Description
چهارتاقی، از فُرم های پایه در معماری ایرانی است که از عهد ساسانی تا دوره ی اسلامی در ابنیه ی بسیاری تکرار شده و دیده می شود. در مورد چهارتاقی های دوره ی ساسانی غالباً این پرسش مطرح است که آیا این بناها، معبد یا بخشی از آتشکده بوده و کارکرد مذهبی داشته اند یا این که دارای کاربری های دیگری بوده اند؟ فقدان اطلاعات روشمند در این خصوص، اقدامات مرمتی، کاوش های باستان شناسی و ساماندهی محوطه ی این ابنیه ی تاریخی را به صورت منفی تحت تأثیر قرار می دهد. در این تحقیق، علاوه بر کاربری مذهبی، به کاربری های دیگری که برای چارتاقی های ساسانی می توان متصوّر بود، پرداخته می شود؛ کاربری هایی نظیرِ راه-نشان و میلِ راهنما بودن، نشانِ مزار و گور بودن و یا همچون یک سازه ی خورشیدی، کاربری تقویمی داشتن. نیز ضمنِ تشریحِ نظامِ پیمون در چارتاقی ها، بدین پرسش پاسخ داده می شود که چرا اکثر چارتاقی های دوره ی ساسانی، خارج از آبادی و دور از محل سکونت جمعی واقع شده اند. در پایان، فرضیه ی کاربری تقویمی چهارتاقی ها، با تمرکز بر سه نمونه ی متفاوت، مورد نقد و بررسی قرار گرفته؛ و فرضیه ای نو در خصوص کارکرد تقویمیِ ایوان های دوگانه ی آتشکده ی کوه خواجه ی سیستان، طرح ریزی و تبیین می گردد. روش انجام این تحقیق، «تفسیری تاریخی» و نیز مبتنی بر مطالعات میدانی (مواجهه ی مستقیم با آثار، اندازه گیری ها و مشاهدات عینی) است.
Cultural and Historical Landscape of Ātašgāh-i Isfahān
Yaghesh Kazemi, Seyed Yaser Mousavi, Shima Majdi
2/12/2015
Conference
Journal
Buletin Teknologi Tanaman (BBT)
Volume
12
Issue
1
Pages
355-360
Publisher
Kuala Lumpur: Institut Penyelidikan dan Kemajuan Pertanian Malaysia
Description
Ātašgāh is an ancient mud brick construction over a hill within the green gardens in the Mārbīn region, west of Isfahan in Iran. There is evidence to prove the existence of a long standing culture and civilization there, with natural-landscape features that are important components of the cultural milieu in settlement both for tourists and local people. In order to protect this cultural landscape and to ensure that Ātašgāh's archaeological site to be known as an important heritage to draw tourists, explorers and adventurers in all times, it is a must to address its values, sense and spirit of the place. Therefore, in this paper, the aim has been to recognize the established relation between the Ātašgāh and its region (the Mārbīn region) as accurately and completely as possible in order to tell about its history, the way it was constructed and destroyed, the people who lived there, various activities and happenings, and the previous uses of the site. This effort will also lead us to an understanding of the culture and lifestyle of the citizens of Isfahan during the previous eras. An interpretive-historical research method has been adopted to carry out this study, and to serve this goal, a dual interaction between “the gardens, farmlands, watercourses, Ātašgāh” and “the cultural milieu” has been taken into consideration with reference to mythical accounts and religious principles.
نگاهی به ملاحظات خورشیدی در ساخت سه شهر مدوّر باستانی
یاغش کاظمی
10/23/2015
Conference
دومین همایش ملی باستان‌شناسی ایران
Journal
منتشره با کد (104) در کتاب الکترونیکی مجموعه مقالات دوّمین همایش ملی باستان‌شناسی ایران (مشهد، آبان 1394).
Volume
Issue
Pages
1-18
Publisher
دانشگاه بیرجند
Description
سابقه‌ی ساخت شهرهای مدوّر در ایران، به هزاره‌ی دوّم قبل از میلاد برمی‌گردد؛ از عهد اشکانی و ساسانی هم نمونه‌های فراوانی از شهرهای دایره‌ای‌شکل می‌توان سراغ گرفت. در مطالعات مربوط به شهرسازی، همواره این پرسش مطرح بوده که هدف طراحان شهری از در نظر گرفتن طرح دایره‌ای‌شکل برای شهرها چه بوده است. در میان پاسخ‌هایی که به این پرسش داده شده، محققان عموماً به برآوردن حس تمامیت و کمال۫ نظر داشته و تا کنون جنبه‌های نجومی و ملاحظات خورشیدی در طرح‌ریزی شهرهای ایرانی مورد بررسی و دقت قرار نگرفته است. نگارنده، ضمن بررسی گزارش‌های مختلف تاریخی درین‌باره و مستنداتی که دلالت بر همکاری گسترده‌ی منجمین با معماران در طرح‌ریزی شهرهای پارسی دارد، با آوردن برخی گزاره‌های نجومی و توجه به حرکات ظاهری سالیانه‌ی خورشید در آسمان و جشن‌های مرتبط بدین گردش که میان ایرانیان شایع بوده و روایی است، فرضیه‌ای را در خصوص وجود ملاحظات نجومی و خورشیدی در طرح‌ریزی سه شهر باستانی گور، دارابگرد و بلخ تبیین نموده؛ و با استفاده از مشاهدات عینی و اندازه‌گیری‌های میدانی در شهر گور، در تأیید آن کوشیده است. نتایج این مطالعه، ضمن معرفی دانش نجومی سازندگان شهرهای باستانی مذکور، جنبه‌های مهمی از طرز فکر و باورهای اساطیری و آیینی‌شان را که در شهرسازی و سیمای شهر رخ می‌نموده، نمایان می‌سازد.
نمادشناسیِ «هلال ماه و ستاره» در باورها و هنر ایرانی (چکیده مقاله)ـ
یاغش کاظمی
10/10/2017
Conference
سوّمین همایش ملی باستان‌شناسی ایران، تهران، آبان 1396
Journal
منتشره در کتاب چکیده-مقالات همایش
Volume
Issue
Pages
Publisher
دانشگاه بیرجند
Description

سوابق اجرایی 3 عنوان

عنوان
سازمان
شروع
پایان
دبیر همایش بزرگداشت فردوسی و هفته میراث فرهنگی
موزه هنرهای معاصر اصفهان
فروردین 1384
اردیبهشت 1384
مدیر عمرانی (مدیر پروژه‌های عمرانی)
دانشگاه آزاد اسلامی واحد رامسر
مهر 1386
تیر 1391
سردبیر نشریه تخصصی دانش مرمت و میراث فرهنگی
دانشگاه هنر اصفهان
مهر 1393
اسفند 1393

جوایز و افتخارات 3 عنوان

عنوان
سال
رتبه اوّل (ورودی دانشگاه هنر اصفهان) در کنکور کارشناسی ارشد دولتی ـ سازمان سنجش آموزش کشور
1382
دانشجوی نمونه گروه مرمت بنا. مراسم تجلیل از دانشجویان نمونه دانشگاه هنر اصفهان
1383
برنده لوح سپاس. برای نگارش گفتار متن مستند معبد آناهیتا. در: سوّمین جشنواره جهانی فیلم‌های فرهنگ ایران باستان ZIFF ؛ 13-14 نوامبر 2004 ـ ونکوور کانادا.
1383

تالیف و ترجمه 1 عنوان

عنوان
ناشر
سال
نوع اثر
آتشـگاه اصفـهان (تذکره آتشـگاه)
مرکز اصفهان‌شناسی و خانه ملل
1386
تالیف

مقالات در نشریات 1 مقاله

عنوان مقاله
نام نشریه
سال انتشار
شماره جلد
شماره صفحه
نگاهی به آتشگاه سپاهان و پژوهش در یافتن شکل راستین آتشکده
چیستا
1384
221
49-65

تحقیقات 1 تحقیق

عنوان
مطالعه و شناخت تاریخی-کالبدی مجموعه کوه آتشگاه اصفهان (طرح تحقیقاتی برای شهرداری اصفهان) ـ 1385.